Niks roer om

Sinds ik een burn-out heb, lijk ik overal artikeltjes tegen te komen. Optimistische, inspirerende stukjes over mensen in hetzelfde schuitje als ik. Het roer om, een knop omdraaien, een burn-out is het beste dat je kan overkomen. Hup, gewoon eventjes de bezem erdoorheen! Daarna kun je beginnen aan het beste leven ooit, lees ik. Nou ja, okee. Klinkt goed. Doe mij dat ook maar, dan:

Anne besloot na een burn-out het roer om te gooien
“Gelukkig voelde ik me na een week of drie à vier weer goed.”
“Ik heb toen een knop omgedraaid,” zegt Andre Rieu
“De meest dankbare les die mijn burn-out me heeft geleerd.”
Burn-out: het beste dat je kan overkomen

Het verdrietige is dat mijn burn-out helemaal niet voelt als een inspirerende sabbatical of levensveranderende mini-vakantie. Mijn burn-out is het minst inspirerende dat ik ooit heb meegemaakt. Het zuigt me op sommige dagen helemaal leeg. Ik zit soms op de bank te janken omdat ik zo moe ben en ‘s avonds toch niet kan slapen van het piekeren.
Of omdat ik niet meer weet hoe je de vaatwasser in moet ruimen en hoe je moet beginnen aan de was.
Of omdat het UWV weleens een doolhof van ontbrekende informatie is en mijn concentratievermogen wel verdampt lijkt.
Of omdat ik op papier ik heel intelligent ben en als kandidaat-notaris mijn hand niet omdraaide voor het invullen van een formulier. Maar als je permanent het overzicht kwijt bent, zijn zelfs huishoudelijke klusjes intimiderend.
En af en toe kan ik om alles janken.

Al die artikeltjes en inspirerende voorbeeldverhalen zijn dan soms frustrerend. Ik ben daar nog helemaal niet. Mijn burn-out lost zich niet zo makkelijk op. Ik ben momenteel niet zo inspirerend. Waar blijft nou mijn dankbare les..? In een feel good film weet je zeker dat de hoofdpersoon er binnen anderhalf uur wel weer uitkomt. Ik weet soms niet eens zeker of er wel licht aan het eind van de tunnel is.

Het verschil tussen het beeld op internet en mijn realiteit maakt dat ik me weleens heel erg alleen voel in mijn lastige situatie. Zoveel mensen die hun burn-out tot iets moois gemaakt hebben, en ik zit hier te snotteren in mijn pyjama. Wat moet je daar nou mee?
“Mensen willen iets positiefs lezen, denk ik,” mijmert mijn vriend.
“Ja, lekker makkelijk,” mopper ik. “Maar een burn-out is helemaal niet positief. Ga toch fietsen met je roer om! Ik ben al blij als ik een beetje energie terugkrijg.”

Ik denk eerlijk gezegd dat ik niet de enige ben. Ik vermoed dat er veel meer mensen zijn (met of zonder burn-out) die zich verloren voelen omdat hun leven niet zo glamorous, inspirerend of makkelijk is als het plaatje op internet.
En kijk, ik ken jou… Ik herken waar je doorheen gaat en ik weet hoe moeilijk sommige dagen zijn. Ons roer is nog niet om, er is geen levensveranderend groot gebaar – en dat gaat misschien ook wel helemaal niet komen. Maar weet je? Dat is echt niet erg. Overleven is ook een vak, en je bent er nog! Dat is voor nu wel even genoeg.

En ik beloof: het komt nog wel goed. Overleven wordt weer leven. Soms geloof ik dat zelf ook nog niet, maar laten we elkaar eraan herinneren: alles werkt mee ten goede. Uiteindelijk kom je er aan de andere kant weer uit. En of je verhaal dan in een lifestyle magazine thuishoort of niet: het maakt deel uit van jouw levensverhaal. En dat is hoe dan ook het vertellen waard.

2 Replies to “Niks roer om”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s