Blij moe

“Morgen kom ik efkes een bakkie koffie drinken.”
Verbaasd kijk ik mijn schoonmoeder aan. Koffie? Dat doen wij bijna nooit. “En als ge ooit was hèt, dan moette da gewoon afgooien, hè.”
“Tuurlijk,” mompel ik, maar m’n was doe ik liever zelf. Dat zijn toch míjn onderbroeken. Ik wil überhaupt eigenlijk alles liever zelf doen. Ik zit nu toch hele dagen thuis. Maar koffie, gezellig.

’s Avonds in bed begint vriendlief ook over de was. “Moeten we misschien die berg die hier ligt morgen effe naar smam brengen?”
“Wat? Ons wasgoed?”
“Ja. Er ligt hier veel te veel. Smam kan daar mooi mee helpen.”
Plots ben ik wantrouwig. “Zeg, heb jij met je moeder over mij gepraat? Ze zei vanmiddag ook al iets over de was. En ze wil op de koffie komen.”
“Gezellig, toch? Ik heb even met haar staan praten over jou. Over hoe het gaat. En ze wil jou graag helpen.”

Voor ik het weet, glijdt er een traan over m’n wang. “Ja maar… ik kan dat toch zelf?”
“Schat, het duurt zo lang voor het gebeurd is…” fluistert hij lief. “En ik snap jou wel, maar het is gewoon niet bij te benen. Laat ons mam jou nou eens even fijn helpen.” Zachtjes veegt hij mijn tranen weg. “Je hebt niet gefaald, hè. Ons mam die vindt dat hélemaal niet erg.”
“Maar ik wil dat zélf doen,’ snik ik.
“Dat weet ik. Maar je kan het nu gewoon even niet alleen. En da’s geen falen.”

Ik vind het idee verschrikkelijk: mijn schoonmoeder wil mijn was doen omdat ik het niet kan. Terwijl ik nota bene thuis zit en zij de hele dag druk bezig is. Ik wil iets zeggen over zelfstandigheid en grenzen aangeven, maar dan dringen de woorden van mijn vriend tot me door. Misschien is dit inderdaad wel goed. En zit het probleem niet zozeer in de voortvarendheid van mijn schoonmoeder, maar in mijn moeite met hulp vragen.

“Ha!” roept ze de volgende dag, terwijl ze zichzelf binnen laat. “Eerst koffie en dan zal ik jou eens even helpen.” Voor ik het weet heeft ze mijn gordijnen afgehaald – “Zo, die moeten nodig uitgewassen” – en de kussens van de bank gestofzuigd. Mijn puppy springt er vrolijk tussendoor. “Néé Max, da’s geen speelgoed voor jou!” Ik sta erbij en kijk ernaar en weet niet zo goed wat me overkomt. Ze zou toch alleen de was komen doen?

Schoonmoeder stoft alles wat ze tegenkomt en werkt de rondslingerende schoenen weg. Ze herschikt de voorraadkast in de kelder en verzamelt alle was in huis. Drie grote waszakken verdwijnen in de achterbak van haar busje. Terwijl Max er stiekem vandoor gaat met de plumeau, heeft ze mijn grote woonkamer binnen mum van tijd helemaal gestofzuigd. Een klus waar ik al weken tegenop zie, omdat het oppervlak zo groot is.

“Ge moet pósitieve dingen denken,” zegt ze als we even buiten zitten voor haar sigaretje. “Ge moet nie meer denken aan alles wa oe is aangedaan bij oe ouwe werk. Kijk, da’s nu verleden en nu hedde een groot huis en een hatstikke leuk hondje. En ge hèt ut hier goed en ook qua geld, hè. Dáár moette gij aan denken nu. En dan ga ik jou eens efkes helpen hierbinnen. Kijk, en dan bende dalijk wel móé, maar blij moe.”

Samen zijn we in totaal slechts twee uurtjes bezig. Maar daarna zijn ook de badkamer en de wc gesopt en is de keuken afgenomen. Overal is gestofd en gezogen en zijn spulletjes opgeruimd. Uiteindelijk verdwijnt ze, met nog een laatste wasmand en een boodschappentas met mijn gordijnen, door de voordeur. “En als ge me nog es nodig hèt, gewoon zeggen, hè!”

“Komt goed! Dankjewel, hè!” roep ik haar na. Een beetje beduusd ga ik stilletjes op de bank zitten. Alles om me heen is schoon en opgeruimd. In de bijkeuken zoemt de wasmachine en in de keuken staat de vaatwasser aan. Max ligt buiten tevreden op een tak te knagen. Ze had gelijk, mijn Brabantse schoonmoeder. Ik ben heel erg moe. Maar blij moe.

2 Replies to “Blij moe”

  1. “In de bijkeuken zoemt de wasmachine en in de keuken staat de vaatwasser aan. Max ligt buiten tevreden op een tak te knagen. Ze had gelijk, mijn Brabantse schoonmoeder. Ik ben heel erg moe. Maar blij moe.” My favorite part. Such an illustrative and strong ending. ❤ ❤

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s